Osoba długo siedząca na zimnej ławce albo samotny sąsiad, który nie potrafi ogrzać mieszkania — zagrożenie wychłodzeniem nie zawsze jest od razu widoczne. Nie trzeba też silnego mrozu: jesienią i zimą już kilka godzin na chłodzie może doprowadzić do niebezpiecznej utraty ciepła. Zainteresowanie drugiego człowieka pozwala sprowadzić pomoc, zanim sytuacja stanie się krytyczna.

Niepokojące zachowanie to powód do reakcji

Uwagę powinna zwrócić osoba leżąca na ławce, długo przebywająca na chłodzie, zdezorientowana lub poruszająca się z trudem. Nie należy przyjmować, że ktoś wcześniej powiadomił służby. Podejrzenie zagrożenia życia lub zdrowia wymaga niezwłocznego telefonu pod numer 112. Podczas zgłoszenia trzeba jak najdokładniej wskazać lokalizację i opisać stan osoby potrzebującej pomocy.

Szczególnie narażone są osoby w kryzysie bezdomności, szukające noclegu w opuszczonych budynkach, altanach na działkach czy klatkach schodowych. Ryzyko dotyczy także ludzi starszych, chorych i mieszkających samotnie. Dodatkowym zagrożeniem jest alkohol: przyspiesza utratę ciepła, a jednocześnie może utrudniać rozpoznanie niebezpieczeństwa i podjęcie właściwej decyzji.

Telefon alarmowy czy zgłoszenie na mapie?

Sposób powiadomienia służb zależy od pilności sytuacji. Jeśli potrzebna jest natychmiastowa interwencja, właściwą drogą pozostaje numer alarmowy. Natomiast informację o miejscu, w którym przebywa osoba w kryzysie bezdomności mogąca potrzebować wsparcia, można przekazać za pośrednictwem Krajowej Mapy Zagrożeń Bezpieczeństwa. Należy wybrać kategorię „Osoba bezdomna wymagająca pomocy”. Zgłoszenie na mapie nie zastępuje połączenia z numerem 112 w sytuacji nagłej.

W sezonie jesienno-zimowym policjanci sprawdzają miejsca wykorzystywane jako schronienie przez osoby potrzebujące. Weryfikują również napływające zgłoszenia. Jeśli okoliczności tego wymagają, podejmują działania wspólnie z innymi służbami i instytucjami pomocowymi.

Wsparcie może zacząć się za sąsiednimi drzwiami

Warto zainteresować się także sytuacją samotnych i starszych mieszkańców najbliższego otoczenia. Zwykła rozmowa może ujawnić, że sąsiad ma kłopot z ogrzaniem mieszkania, zdobyciem żywności albo skontaktowaniem się z instytucją oferującą pomoc.

Najważniejsze jest rozróżnienie dwóch sytuacji: bezpośrednie zagrożenie wymaga pilnego wezwania służb, a zauważone trudności bytowe — pomocy w dotarciu do odpowiedniego wsparcia. W obu przypadkach reakcja otoczenia ma znaczenie. Czasem jeden telefon wystarcza, by rozpocząć działania chroniące zdrowie, a nawet życie.

Źródło: Wiadomości Policja Pomorska